طرح پیشنهادی سازه های شناور از کنله آدِیمی(یعقوب اسمعیل پور سراملو- ارشدمعماری)

طرح پیشنهادی سازه های شناور از کنله آدِیمی ؛ ساخت مدرسه ای پایدار در نیجریه

روش معمول ِ ساخت و ساز در مناطق سیل خیز، قرار دادن سازه ها بر روی پایه و ستون می باشد؛ همان طور که بسیاری از خانه ها پس از طوفان عظیم سندی در روکاوِی در کویینز نیز به همین شکل ساخته شده اند. این روش همچنین در سکونتگاه های زاغه نشینان ماکوکو در لاگوس، نیجریه اجرا شده است؛ جایی که مردم در خانه های غیرقانونی چوبی ِ بنا شده بر پایه هایی زندگی می کننند، که تنها از طریق قایق قابل دسترسی می باشند.به تازگی این مناطق زاغه نشین که به جمعیت بیش از 250 هزار نفر رسیده، هدف دولت نیجریه شده است که آن را همچون خار چشمی در تبدیل لاگوس به یک ابرشهر ِ 40 میلیون نفری می بیند. در تابستان گذشته، دولت در طرح مبارزه با زاغه نشینی، نیروهایی را جهت قطع این پایه ها و تخریب خانه ها مامور نمود.اما، معمار کنله آدِیمی، متولد نیجریه که در شرکت هلندی خود به کار مشغول است، پتانسیل دیگری را در این تالاب جستجو می کند و آن را به عنوان یک سایت پایدار برای ساخت جامعه ای شناور در آینده می بیند. آدیمی و شرکتش ان ال ای، برای آغاز این پروژه ی بزرگ، اقدام به ساخت یک مدرسه ی شناور برای کودکان بین 4 تا 12 سال نموده اند. متریال مورد استفاده در ساخت این مدرسه از چوب های محلی منطقه به دست آمده است که به وسیله ی 256 قطعه ی پلاستیکی به یکدیگر متصل شده اند.

 این مدرسه جدید، دارای کلاس هایی در سطح دوم و یک کلاس درس نیمه باز در سطح سوم می باشد که به واسطه ی پایه ای با کاربری زمین بازی و فضای سبز، محکم شده اند. مدرسه ی ماکوکو، که ساخت فاز اول آن به تازگی به اتمام رسیده است، شروع برنامه ای از ان ال ای برای رسیدن به یک شهر قابل زیست بر روی تالاب های نیجریه می باشد.همراه با امکاناتی چون پنل های خورشیدی و سیستم جمع آوری آب باران، این مدرسه دسترسی بیشتری نسبت به سهمیه ی ساختمان های ماکوکو به نور و انرژی خواهد داشت و البته این ساختمان، دارای سرویس بهداشتی نیز می باشد که جزء امکانات بسیار نادر در حل و فصل زاغه ها می باشد.آدیمی گفته است که ساخت و ساز بر روی آب، بسیار کم هزینه تر از ساخت این بنا بر روی زمین خواهد بود و شبکه ی شناور ِ پیشنهادی این شرکت، می تواند پاسخ مناسبی در مواجهه با سیل در شرایط بد آب و هوایی نیز باشد. برای کمک به بالا آمدن سازه ی بنا در هنگام سیل، این شرکت از سیستمی همچون تکنولوژی ضد زلزله از نوآوری های شرکت ژاپنی ایر دانشین سیستم استفاده نموده است؛ که در پایه ها و ستون های زیرین بنا، یک بالشتک هوا ایجاد می نمایند. سنسورهایی در سازه ی شناور آدیمی، به ثبت تغییرات محیط زیست اطراف خود می پردازد و در صورت تشخیص تغییرات محسوس، کمپرسوری را فعال می کند که هوا را به پایه های حائل و نگهدارنده ی بنا، پمپ می کند

 این روش بسیار مناسبی برای مناطقی هستند که با مسایل و بلایای طبیعی دست به گریبان هستند .مسلما این ایده میتواند جرقه های ایده های بی شماری در مواجهه با با دیگر بلایا را به وجود آورد.که این مسئله در کشور ایران نیز میتواند از جهات بسیاری مورد مطالعه قرار گیرد و در نهایت راه گشای مشکلات این چنینی در کشور باشد

منبعwww.etoood.com   
/ 2 نظر / 42 بازدید
زهره رمضانپور

با تشکر از مطالب جالبتنون . من درباره این ناحیه یک برنامه مستند دیده بودم و از اینکه مردم منطقه اینقدر با سختی زندگی میکنند در تعجب بودم کاش این سازه برای بناهای مسکونی آنها هم در آینده اجرا بشه .

فاطمه کماری

مطلب بسیار جالبیه به نظر می آید شبیه به معماری اکوسیستمی باشه آیا میشه این نوع ساخت و ساز رو به عنوان معماری بومی (همساز با اقلیم) نام برد؟