مسجدالاقصی (سمیرا کردی - کاردانی عمران – بتن)

ساختمان اولیه‌ی مسجدالاقصی که به دستور «ولیدبن عبدالملک» ساخته شده است، کوچک بود و به تدریج در قرن‌های بعد توسط سلاطین و حکام و سرداران اسلامی وسعت یافت و ساختمان‌های دیگری در اطراف آن احداث شد و با دادن تغییرات اساسی در معماری و نقشه و تزئینات آن و نوشتن خطوط عالی و کتیبه‌های زیبا و نصب ستون‌ها از بهترین سنگ‌های جهان، به صورت یکی از بهترین و مجلل ترین مساجد جهان درآمد.
این مسجد که روی ستون‌هایی از مرمرهای درخشان ساخته شده است،11 در ورودی دارد.
در قسمت جنوبی و وسط مسجد، یک گنبد بلند و بزرگ وجود دارد و در زیر آن، محراب باشکوه مسجد به نقش و نگار بسیار عالی تزئین شده و کتیبه‏‌ای‏ دارد که نشان می‌دهد صلاح‏‌الدین در سال 583 هجری این محراب را بنا کرده است و در همین جا منبری وجود دارد که از بهترین چوب‌ها که در آن با عاج و صدف‏ منبت‏‌کاری شده و نهایت درجه‌ی حیرت‏انگیزی را برمی‌انگیزد، ساخته شده است.
در کنار یکی از ستون‌های گنبد بزرگ،سکویی سنگی به ابعاد 2×3 متر روی چهار ستون مخصوص به ارتفاع تقریبی سه متر قرار دارد که مؤذن، قاری قرآن و مکبر با یک پلکان مخصوص به آن‌جا می‌رود و مخصوصا روزهای جمعه برای ادای مراسم نماز جمعه،از روی آن سکو انجام وظیفه می‌کنند. کف مسجد که از سنگ و کاشی ساخته شده، با فرش‌های ایرانی مفروش است.
رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) در بیان ارتباط تنگاتنگ و جایگاه مسجدالاقصی از مسجدالحرام (مکه) و مسجدالنبی (مدینه) می‌فرمایند: «لاتشد الرحال الا الی ثلاث»، مساجد: المسجد الحرام و مسجدی هذا و المسجد الاقصی » (بار و بنه به قصد سفر و زیارت بسته نشود مگر به این سه مسجد: مسجدالحرام، مسجد من و مسجد الاقصی).
هم زمان با شکل‌گیری معماری مسجدالاقصی،جایگاه دینی آن نزد مسلمانان که از قرآن کریم و احادیث شریف نشأت گرفته است، تبلور و عینیت یافت. یقیناً اگر این جایگاه نبود، قدس امروزه شاهد این معماری و آبادانی در مسجدالاقصی نبود .
در بین همه‌ی کسانی که برای نوسازی و توسعه و تزئینات مسجد همت گمارده‌اند بیش از همه نام و آثار صلاح‌الدین ایوبی به چشم می‌خورد.
در سمت شرقی مسجدالاقصی و وصل به آن،ساختمان‌های ضمیمه به اسامی محراب زکریا،مسجد چهل شهید و مسجد عمر شاخته شده‌اند که همه‌ی آن‌ها با طاق نما و در مخصوص به داخل مسجدالاقصی راه دارند. مسجد عمر از همه‌ی آن‌ها بزرگتر است.
و اما قبة صخره...
این همان مسجدی است که گنبد طلایی دارد و سال‌هاست در تمام تصاویر تلویزیونی،پوسترها،کتاب‌ها و عکس‌ها و حتا خبرها هم به نام مسجدالاقصی شناخته می‌شود که البته اصلا مکان بی‌ارزشی نیست، ولی آن مسجدالاقصی است که قبله‌ی نخست مسلمانان به شمار می‌آید نه این مشجد که گنبدی بزرگ و طلایی دارد.
مسجد صخره روی کوه موریا ساخته شد که به نقل از تورات؛«خداوند ابراهیم را امر بر قربانی کردن اسماعیل بر این صخره نموده است.»
معروف است در شب معراج،حضرت‏ محمد (صلی الله علیه و آله) از روی این صخره به معراج رفتند.
طول صخره از شمال به جنوب 5/17 متر و عرض آن از مشرق به مغرب 13 متر و ارتفاع آن یک تا دو متر است. گنبد طلایی نیز درست روی صخره قرار گرفته است. در صحن صخره، هشت چاه وجود دارد .بنای قبة نیز توسط عبدالملک بن مروان در سال 691 میلادی ساخته شد.
در سال 1099 میلادی صلیبی‌ها این مسجد را به کلیسا تبدیل کردند و روی صخره،جایگاه قربانی کردن قرار دادند؛اما صلاح‌الدین‏ ایوبی پس از فتح بیت‌المقدس آثار صلیبیون را از بین برد و گنبد را تزیین کرد و دیوارها را با سنگ مرمر پوشاند.
قبة صخره را بنایی از نظر سبک معماری،نقشه و ساختمان از معدود بناهای بی‌نظیر جهان می‌دانند چرا که روی روی سکویی ذوذنقه‌ای شکل واقع شده است.
جذب اطلاعاتی از تاریخچه مسجد و آشنایی بیشتر با قبله نخست مسلمانان مسجدی که از ابتدا تا حالا خار چشم دشمنان اسلام بوده و هست و مدام دستخوش تغییر است همان که چند بار زلزله از پای درش آورده دوبار بنا شده همان مسجدی که دارای گنبد طلایی است ولی به اشتباه مسجدالاقصی خوانده می شود. مسجدالاقصی مسجدی به رنگ سبز نه از جنس طلا
/ 1 نظر / 58 بازدید
فاطمه تاجیک

سلام متن جالب وخوبی بود ولی کاشکی یکم هم درباره مهندسی ساخت سازه ( بازه زمانی اجرای سازه ) مطلب داشت [افسوس] خیلی ممنون[لبخند]