سدهای پلاستیکی (امین گلکار-کارشناسی عمران-عمران)

تکنولوژی نسبتاً جدیدی که برای مهار آبهای سطحی به کار گرفته شده است تکنولوژی ساخت سدهای لاستیکی می باشد . قبل از این نوع سدها برای مهار و هدایت آب به سوی زمینهای وسیع و آبروها ، از دریچه های فولادی و تخته های چوبی استفاده می شد که در جلوی دریچه ها قرار می گرفت تا آب با فشار بیشتری جریان داشته باشد . در این کار نیز به نیروی انسانی نیاز بود و اگر در باز کردن این دریچه ها تأخیری روی می داد سیل ایجادمی شد و دریچه را با خود می برد.
ایده استفاده از سدهای لاستیکی اولین بار در سال 1950 توسط «ایمبرسون» مطرح شد . در سال 1965 اولین سد لاستیکی بادی در ژاپن برای ذخیره سازی آب به بهره برداری رسید.
هم اکنون در حدود 100 سد لاستیکی در آمریکای شمالی ، بیش از 1000 سد لاستیکی در ژاپن و خاور دور ، و در مجموع 2600 سد در نقاط مختلف جهان به طور موفقیت آمیز در دست بهره برداری میباشند.

هدف معرفی این تکونولژی جدید برای دانشجویان عمران و معماری
لینک

/ 4 نظر / 44 بازدید
آزاده نیک پی

متن بسیار خوبی بود و مطالب جدیدی را در مورد سدهای پلاستیکی و بحث مهار آب در این متن ارایه شده بود.متشکرم

بهاره شاملو

با سلام یکی از مزایای این نوع سدها اجرای انها در مدت زمان اندک است وعمر مفید انها 30 تا 40 سال است

امین گلکار

سلام...!ممنون ازشما که نظر دادین.مزایای دیگراین سدها کنترل سیلابها- کنترل رسوب رودخانه هاو... مطالب دیگری در حد 2 یا3 برگA4 دارم که اگه خواستید میتونم دراختیارتون بذارم. متشکرم ازتون.

مجتبی خدادادی

با تشکر از شما به خاطر مطلب مفیدتون.باید اضافه کنم قسمت اعظم سد لاستيكي ازيك كيسه بزرگ لاستيكي تشكيل شده است كه بوسيله پيچهاي مهاري به سطح زيرين سد كه مي تواند بستر رودخانه و با تاج سدهاي ديگر باشدمتصل ميشود اين كيسه ميتواند بوسيله آب يا هوا پر و خالي گردد و قابليت انقباض و انبساط را داراست .